Καθώς
οδηγούμαστε μέρα με την μέρα από την ανώτερη εκείνη δύναμη που ονομάζεται
συνθήκες διαβίωσης σε όλο και πιο εύκολους δρόμους προς την ευτυχία, ξεχνάμε το
ρητό εκείνο που θέλει το καλό να είναι δυσεύρετο. Πόσο μάλλον στην δική μας
παρακμάζουσα ηθικά και υλικά εποχή. Δεν θεωρούμε την αναμονή καλό σημάδι οπότε υποκύπτουμε
σε δολοπλόκους τρόπους απόκτησης αυτού
που θέλουμε και στην χειρότερη των περιπτώσεων τα παρατάμε για να προσπαθήσουμε
στα πιο εύκολα. Λόγο λοιπόν της όλης κατάστασης που έχουμε στην διάθεση μας
αυτήν την χρονική περίοδο μπορούμε να απολαύσουμε πολλά που έχουν μικρή και
εφήμερη δόση ευτυχίας. Η αξία ενός αντικειμένου μειώνεται όταν έχει την
ικανότητα να χρησιμοποιείτε από το πλήθος (Νίτσε). Πέραν από τις ανέσεις που
έχουν εδραιωθεί στην ζωή μας υπάρχει και το παρασκήνιο όπου μια άλλη όψη της
καθημερινής μας παραπλάνησης από την πραγματική ευτυχία εξελίσσετε.
Το σταθερό θεμέλιο που είναι υπεύθυνο για
την απομάκρυνση της ευτυχίας είναι τα
εμπόδια που θέτουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας.
Σκεπτόμενοι την απλότητα της ζωής και την
ευκολία των αποφάσεων καταλήγουμε να θεωρούμε την αμφιβολία και το δίλημμα
αρνητικές μεταβλητές που δεν έχουν χώρο στην δική μας εξίσωση της ζωής.
Δημιουργήσαμε ένα λανθασμένο ιδεώδη το οποίο ειρωνικά θέλουμε να καταλήγει στο
καλύτερο μονοπάτι χωρίς να αφήνει την σιγουριά του κεντρικού δρόμου.
Συμπεραίνουμε αυθόρμητα πως ότι εμπόδιο συναντάμε είναι για να μας στερήσει την
ευτυχία καθώς ευτυχία ονομάσαμε τα πιο ανούσια συναισθήματα. Όλη η διαδικασία
μας οδηγεί στον φόβο. Τα ρίσκα έχουν εξαφανιστεί και οι μεγάλες αποφάσεις
εκλείπουν. Αποφεύγουμε τελικά τα εμπόδια γιατί ειμαστε αδύναμοι να
αντιμετωπίσουμε την πραγματική μας ευτυχία και τις θυσίες που πρέπει να κάνουμε
για αυτήν. Τα πιο έντονα συναισθήματα πηγάζουν από τα βουνά της ανάμνησης και
όχι από της λήθης.
Ίσως
έτσι έπρεπε να γίνει, ίσως τα δεδομένα αυτά να είναι επιτακτική ανάγκη της κοινωνίας
και εμείς σαν πιστοί του πολιτισμού και σκλάβοι της τεχνολογίας να ακολουθούμε.
Όμως εμάς τους ανθρώπους τίποτα δεν μας σταματά από το να αποκτήσουμε αυτό που
θέλουμε είτε με τα εμπόδια είτε χωρίς αυτά έχουμε το θάρρος και το θράσος να κυνηγήσουμε
σαν πεινασμένοι λύκοι ακόμα και την πιο μικρή λεπτομέρεια που θέλουμε στην ζωή μας
για να νιώσουμε απλώς άνθρωποι σε κάθε κύτταρο μας. Τα εμπόδια που συναντάμε
δεν είναι ούτε καλά ούτε κακά αλλά καταλήγουν άμεσα στο κομμάτι εκείνο που μας ταιριάζει
και μας δείχνει την συνέχεια του έργου της ζωής μας.
Όταν φτάνουμε μπροστά σε ένα εμπόδιο και
το αναγνωρίζουμε σαν κακή και δυσάρεστη κατάσταση για να δικαιολογήσουμε την
αδυναμία μας να επιβληθούμε της διάταξης των πραγμάτων και να ελευθερώσουμε την
βούληση της ψυχής μας καθώς και γιατί ψάχνουμε πάντα τρόπους για να κοπάσουμε τους
φόβους μας.