Άλλο ένα συνηθισμένο κήρυγμα, αυτό όμως γιατί δεν υπάρχει λόγος να ξυπνήσουν όλοι με κάτι λέξεις.
Συνωστισμός, αργά βήματα, μαύρα ρούχα, θρήνος.
Φυσικά και πενθούμε, κλαίμε και οδυρόμαστε!! Αλλά Γιατί; Μήπως για τον Χριστούλη, μήπως για την θρησκεία, μήπως για τους μάρτυρες;;; Τι περίεργο να ακούς έναν ολόκληρο λαό να μοιρολογάει για τον εαυτό του…
Η αλήθεια είναι πως όσο το σκέφτομαι με γυρνάει το μυαλό. Κάθονται και παρακολουθούν – αν έχεις τον ΘΕΟ σου – με την λαμπάδα στο χέρι την κηδεία της ανθρώπινης ψυχής, της δικής τους ψυχής.
Άλλα βέβαια, καλύτερα να σωθεί ο θεός μας, καλύτερα να τρέξουμε και να τρέχουμε ασταμάτητα στις εκκλησίες για αυτόν παρά για την δική μας ισορροπία. Πως μεταφράζεται αυτό; Θα σκάσω αν δεν το πω… ΔΕΙΛΊΑ το λένε. Δεν νοιαζόμαστε για απολύτως τίποτα που αφορά τον περίγυρο μας αλλά οπ, ξαφνικά Πάσχα! Χριστούγεννα! Σ αγαπάμε Θεούλη, δεν θα φάμε κρέας 40 μέρες. Αλλά Κυριακή ΠΡΩΤΑ ο Θεός θα σφάξουμε και 5 αρνιά, μαχαίρι και λαιμό κατευθείαν, θα του σκίσουμε τον λαιμό, θα στραγγίσουμε το αίμα, θα γδάρουμε το τρίχωμα, χαρές που Αναστήθηκες Θεούλη, άσε χαμός!!
Ανώμαλη Λογική; ΟΟΟΧΙΙΙ Ελληνικά έθιμα, παράδοση ορέ! Χριστιανοσύνη!
Θα περάσουμε και σε όσους είναι όντως σωστοί όλο το χρόνο και δεν αξίζουν την μοίρα του αρνιού, μην μου παραπονιέστε. Αυτοί λοιπόν κάνουν τις καλές τους πράξεις και την αγνή τους ζωής από δική τους επιλογή, με μεράκι και πάθος φτιάχνουν τον κόσμο τους ανάμεσα στον δικό μας. Αυτοί ξέρουν τι σημαίνει ανθρωπιά και την έχουν ριζώσει μέσα τους άσχετα που πιστεύουν σε παραμύθια, η καρδιά τους δεν επηρεάζεται από μοντέρνους τρόπους εξευτελισμού.
Εντάξει μην περιμένεις και εσύ να πω τα κλασικά για τις αμαρτίες, το κουτσομπολιό ή μάλλον όχι μασάλια γιατί την αγαπάμε την Ορεστιάδα τελικά, ούτε για φαίνεσθαι κτλ. Πιστεύω ότι είμαστε άνθρωποι που ζητάμε το κάτι παραπάνω από τα κλασικά επιχειρήματα των άθεων και των φιλόζωων(που αναμφισβήτητα είμαι και τα δύο).
Συνωστισμός, αργά βήματα, μαύρα ρούχα, θρήνος.
Φυσικά και πενθούμε, κλαίμε και οδυρόμαστε!! Αλλά Γιατί; Μήπως για τον Χριστούλη, μήπως για την θρησκεία, μήπως για τους μάρτυρες;;; Τι περίεργο να ακούς έναν ολόκληρο λαό να μοιρολογάει για τον εαυτό του…
Η αλήθεια είναι πως όσο το σκέφτομαι με γυρνάει το μυαλό. Κάθονται και παρακολουθούν – αν έχεις τον ΘΕΟ σου – με την λαμπάδα στο χέρι την κηδεία της ανθρώπινης ψυχής, της δικής τους ψυχής.
Άλλα βέβαια, καλύτερα να σωθεί ο θεός μας, καλύτερα να τρέξουμε και να τρέχουμε ασταμάτητα στις εκκλησίες για αυτόν παρά για την δική μας ισορροπία. Πως μεταφράζεται αυτό; Θα σκάσω αν δεν το πω… ΔΕΙΛΊΑ το λένε. Δεν νοιαζόμαστε για απολύτως τίποτα που αφορά τον περίγυρο μας αλλά οπ, ξαφνικά Πάσχα! Χριστούγεννα! Σ αγαπάμε Θεούλη, δεν θα φάμε κρέας 40 μέρες. Αλλά Κυριακή ΠΡΩΤΑ ο Θεός θα σφάξουμε και 5 αρνιά, μαχαίρι και λαιμό κατευθείαν, θα του σκίσουμε τον λαιμό, θα στραγγίσουμε το αίμα, θα γδάρουμε το τρίχωμα, χαρές που Αναστήθηκες Θεούλη, άσε χαμός!!
Ανώμαλη Λογική; ΟΟΟΧΙΙΙ Ελληνικά έθιμα, παράδοση ορέ! Χριστιανοσύνη!
Θα περάσουμε και σε όσους είναι όντως σωστοί όλο το χρόνο και δεν αξίζουν την μοίρα του αρνιού, μην μου παραπονιέστε. Αυτοί λοιπόν κάνουν τις καλές τους πράξεις και την αγνή τους ζωής από δική τους επιλογή, με μεράκι και πάθος φτιάχνουν τον κόσμο τους ανάμεσα στον δικό μας. Αυτοί ξέρουν τι σημαίνει ανθρωπιά και την έχουν ριζώσει μέσα τους άσχετα που πιστεύουν σε παραμύθια, η καρδιά τους δεν επηρεάζεται από μοντέρνους τρόπους εξευτελισμού.
Εντάξει μην περιμένεις και εσύ να πω τα κλασικά για τις αμαρτίες, το κουτσομπολιό ή μάλλον όχι μασάλια γιατί την αγαπάμε την Ορεστιάδα τελικά, ούτε για φαίνεσθαι κτλ. Πιστεύω ότι είμαστε άνθρωποι που ζητάμε το κάτι παραπάνω από τα κλασικά επιχειρήματα των άθεων και των φιλόζωων(που αναμφισβήτητα είμαι και τα δύο).