Κομμάτια
γεμίζει το γαλάζιο της ψυχής σου σαν αντικρίζεις την πιο έντονη σιωπή, εκείνη
που φτάνει τους ανθρώπους εκτός των ορίων της κοινωνική διάταξης. Και η
ασφάλεια χάνεται σαν υπάρξει τέτοια σιωπή, είναι το δέος όταν κοιτάς το τέρας
κατάματα και θυμάσαι ότι αγαπάς, την στιγμή που μια φλόγα ελπίδας παλεύει να
βρεθεί από την καρδιά στα μάτια σου. Δεν σου είπε κανείς πως το τέρας ρουφάει
μόνο τις ψυχές από τα φοβισμένα μάτια και στερεύει ότι αδυναμία σου φανεί.
Κάποιες ασπίδες εγωισμού ίσως αφήσουν εκείνη την ώρα την ψυχή σου να παραδοθεί,
σαν λύτρα για την ασφάλεια της ζωής σου, σα να μην υπάρχει αύριο για σένα, σα
να είναι αληθινό το τέρας και εσύ να τρέμεις και να αργό-ζεις.
Πόσο
να αντέξει και η ελπίδα εκείνη, χωρίς την αλήθεια για το νόημα των ενεργειών της
ψυχής, πιο φως να μείνει φωτεινό όταν ο φόβος σκοτεινιάσει κάθε στοιχείο της ανήμπορης
ύπαρξής σου. Εκεί λοιπόν, κάπου εκεί ανακαλύπτουμε όλοι μας μια κινητήρια
δύναμη, μια ορμή απίστευτου εύρους, είναι συνήθως η στιγμή που το τέρας προσπαθεί
να χαλάσει την ζωντάνια των ανθρώπων που αγαπάμε και των γεγονότων που
ευτυχίσαμε. Χωρίς την ανάγκη για θυμό να αλλάζει την ήρεμη αύρα, με την ελπίδα
να έχει φωταγωγήσει τα μάτια, αντιλαμβανόμαστε την αξία της ζωής μας. Όλες μας οι
ανάγκες δημιουργούν γύρω τους κλοιούς ώστε να μπορούν να αναπτύσσονται, όμως τα
πράγματα που έχουν την δυνατότητα να προκαλούν συμπάθεια και δεν αυξάνουν τις απαιτήσεις
τους είναι εκείνα που μας ταράζουν στην σκέψη της απουσίας της ψυχής τους.
Το
σημείο που ανθίζει η ανθρώπινη φύση και εμφανίζονται τα πρώτα δείγματα
πολιτισμού μέσα από τις κοινωνικές ομάδες είναι η υποστήριξη και η έμπρακτη
συμπαράσταση. Τελείως αντίθετα με τον σκοπό ύπαρξης των κοινωνικών ομάδων το
θετικό αυτό αποτέλεσμα εμφανίζεται πραγματικά από τα έγκατα της ανθρώπινης
αβύσσου. Πέραν τον στιγματισμό των ατόμων, δεν υπάρχει κανένας άλλος σαφής, ειλικρινές
και αυθόρμητος τρόπος για να δηλωθεί τόσο λιτά το αίσθημα της συμπάθειας.
Αποκαλύπτεται τελείως το παραθυράκι εκείνο που τόσο συναρπαστικά και απρόσμενα
αφήνει την ανθρώπινη φύση και τα υποσυνείδητα ένστικτα να κατατροπωθούν από τα
σύγχρονα, αυτά που πρεσβεύει ο πολιτισμός.