7/09/2014

Σε τέσσερις γραμμές ανάκατες βγαίνουν φωνές ανώριμες

Μην φοβάσαι, ο δρόμος έχει προορισμό
Ας μην στοχεύεις το κάτι εκείνο
Σίγουρα θα βρεθείς στο εκείθε
Έχει κάπου να σε πάει η διαδρομή

Και ας φαίνονται μακριά τα φώτα της πόλης
Τουλάχιστον τα μάτια σου δεν είναι θολά
Ξέρεις πως αύριο θα έχει γίνει ανάμνηση το σήμερα
Χωρίς να περιμένεις κάποιο παρόμοιο μετά

Ποια μουσική να ξεβράσει την ψυχή σου
Όταν το μυαλό σου πλάθει σενάρια τρελά
Ξεδιπλώνεται η δύναμη σου σε σιωπηλά κενά
Όταν το τίποτα της στιγμής γίνετε χαμόγελο αχνό

Τι κι αν δεν είσαι στο κέντρο του κόσμου
Ο γκρεμός δεν απέχει από εκεί
Αν χάσεις τον ρυθμό της λογικής
Δεν θα υπάρχει μέρος να σωθείς

Έτσι μαθεύτηκε το μυστικό των αποδιοπομπαίων τράγων
Πως όλα γύρω τους διψάνε για ζωή
Παράγουν την πραγματικότητα τους
Ονειρεύονται την χθεσινή τους περιπέτεια

Φέρνουν την ευτυχία οι αναμνήσεις
Καίνε ότι δεν ήταν γραφτό να ανθίσει
Σαν να μην έγιναν ποτέ τα λάθη εκείνα
Ενώ πέρασαν μόλις δευτερόλεπτα

Τον φόβο του τίποτα να έχεις αντίκρυ
Είτε την προσμονή της φυγής
Μαθαίνεις σιγά σιγά να υπάρχεις
Στα ζωντανά όνειρα που ξυπνάνε σε κάθε ανατολή