Οι σκέψεις σαν πουλιά πάνω από την πυρκαγιά
Φτερουγίζουν τρομαγμένες χωρίς προορισμό
Ψάχνουν καταφύγιο σε κάποια άκρη του μυαλού
Διψάνε να στεριώσουν σε κάποιο μέλλον ζοφερό
Χάνονται στην δίνη της συνήθειας
Οι σκέψεις γίνονται στάχτες της καθημερινότητας
Σκορπίζονται σε όλη την πλάση
Τραγουδάνε για όσα έχασαν
Γελάνε με όσα αξίζουν μα δεν έχουν
Πίνουν για όσα θέλουν
Κλαίνε με όσα χάλασαν
Οι σκέψεις σαν πουλιά πετάνε σε κάθε άκρη του μυαλού