Παρασύρεσαι από σκέψεις που έχουν στόχο ένα καλύτερο μέλλον.
Φοβάσαι όχι το ποια άτομα θα είναι ή δεν θα
είναι δίπλα σου σε όλα τα μελλοντικά σου σχέδια αλλά να μην είσαι μόνος σου στα
σχέδια αυτά. Δεν ξέρω αν σου αρέσει η παρέα του εαυτού σου αλλά πιστεύω ότι με
αυτόν τον τρόπο δείχνεις στον εαυτό σου ότι τον φοβάσαι, ότι δεν τον
εμπιστεύεσαι και ότι δεν αξίζει αυτά που ίσως αφήσεις για να κυνηγήσεις το κάτι
άλλο. Το κάτι άλλο δεν είναι απαραίτητα καλύτερο ούτε ποιοτικά ούτε ποσοτικά,
αυτό να το θυμάσαι.
Ξέρω πως θα σκεφτείς τι έχεις κάνει εσύ και αν
αξίζει ο άλλος να έχει την προσοχή σου αλλά σε αυτήν την ψυχρή λογική δεν μου
αρέσει η ειρωνεία του εγωισμού. Δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να σε νοιάζει τι θα
πάρεις από την στιγμή που δεν βρέθηκες στην θέση να δώσεις κάτι παραπάνω. Μην περιμένεις, μην μένεις στο στάσιμο εκείνο σημείο που έχεις
την σιγουριά και λες πως προσπάθησες, πως είπες ότι έπρεπε. Αυτά τα ακούω
βερεσέ. Δεν έχεις κάνει τίποτα πέραν από το να βασανίζεις τον εαυτό σου και το
μυαλό σου με σκέψεις και ανησυχίες. Στο τέλος
απογοητεύεσαι που δεν ήρθε κάποιος να σου σπάσει τον πάγο ανάμεσα στα συναισθήματα
σου και στον εγωισμό σου, ενώ είναι καθαρά δική σου υποχρέωση, μην
περιμένεις να ξέρει κάποιος τον εαυτό σου και να σε κάνει να δράσεις όπως πρέπει. Αν θέλεις να μάθεις σταμάτα να ρωτάς και ψάξε.
Στην περίπτωση που σε ενδιαφέρει μια ήρεμη και
γλυκανάλατη ζωή κάτσε στα αυγά σου. Μην κάνεις απολύτως τίποτα. Να κοιμάσαι και
να ξυπνάς με απωθημένα σε ένα κρεβάτι που στις φωτογραφίες
είναι όλο αγάπες και χαρές. Να διατυμπανίζεις την προσωπική σου ζωή για να
πιστέψεις και εσύ ότι την αποδοχή της κοινωνίας την έχεις εφόσον την χρειάζεσαι
τόσο έντονα. Σε πολλούς τομείς συμβαίνει αυτό αλλά η μαμά μου λέει ότι ο
άνθρωπος που είναι χορτασμένος από αγάπη, οικογένεια, φίλους, λεφτά, ταξίδια
και πολιτισμό δεν θα σου πει ποτέ τι έχει καταφέρει στην ζωή του και τι υλικά αγαθά
έχει στην κατοχή του, πάντα έχει δίκιο η δική μου μαμά.
Να κοιτάξεις ένα αστέρι που πέφτει και να
ξεχάσεις να κάνεις ευχή. Μην επιθυμείς, προσπάθησε. Μην περιμένεις τίποτα παραπάνω από όσα μπορείς να δώσεις.
Παρασύρεσαι από τα πρέπει.
Τα όρια που έχουν στα θεμέλια τους οι κοινωνίες
είναι εντελώς αβάσιμα καθώς περιορίζουν την απελευθέρωση των ενστίκτων και την ελεύθερη έκφραση. Τα ένστικτα των ανθρώπων βέβαια είναι επικίνδυνα. Ακόμα και το
πάθος για κάτι μπορεί εύκολα να ξεφύγει από τα όρια, πολλές φορές είναι ακόμα
πιο ευχάριστο να σπάνε οι κανόνες σε κάθε ευκαιρία. Τα όρια είναι για αυτούς που
μπορούν να συμβιβαστούν και για τους αδύναμους που δεν πρόκειται να επιβιώσουν από
τον δυνατό. Φυσικά και δεν ισχύει στην σημερινή κοινωνία εφόσον ο έλεγχος και
οι αποφάσεις λαμβάνονται από την ελίτ της εξουσίας.
Στην προσωπική ζωή δεν σου βάζουν όρια και
κανόνες όμως. Σου βάζουν αρχές και ήθη και αν κάνεις κάτι που δεν μπορούν ή που
φοβούνται πως αν το κάνουν και αυτοί θα εξαρτηθούν σου λένε απλώς ντροπή σου. Και
εσύ χαμηλώνεις το βλέμμα σαν παιδί που έκανε ζημιά. Και τώρα σκέψου σε ποιον
έκανες ζημιά για να σε κρίνουν; Γιατί είναι αρνητικοί σε κάτι που εσένα σε
έκανε χαρούμενο; Αισθάνεσαι ντροπή επειδή σου λένε να μην ξανά κάνεις κάτι; Στην
δική σου ζωή; Και εσύ τους ακούς; Αλήθεια;
Παρασύρεσαι από την πραγματικότητα.
Όλο μας το είναι, είναι συνδεδεμένο με ένα Ίσως.
Μην το προσπερνάς αυτό το ίσως, ούτε το αν, ούτε το μπορεί, ούτε το όχι, ούτε
το ναι. Θες να αλλάξεις γνώμη; Υπάρχει ένα αλλά. Να το σβήσεις το αλλά, είσαι
εκεί που είσαι για Εσένα και για κανέναν άλλον. Δεν θα αποδείξεις εσύ στην
ανθρωπότητα πως όλα κρέμονται από τις ποσότητες λογικής (πραγματικότητας) και
του αυθορμητισμού (παραμύθι, μαγεία). Στο κάτω κάτω υπάρχουν άνθρωποι που
πιστεύουν στον κεραυνό και εσύ φοβάσαι να πιστέψεις πως αλλάζει ένα ίσως; Όλα είναι
στο μυαλό σου, εκεί χτίζονται κάστρα και γκρεμίζονται ουρανοξύστες. Εσύ βάζεις
τα χρώματα εσύ και τα πρόσωπα. Δεν είναι κακός ο κόσμος που πηγάζει από μέσα σου,
και ας έχεις σκοτώσει μέσα εκεί ολόκληρες οικογένειες. Θεωρείς κάτι άχρηστο και
το βγάζεις από το πλάνο. Σκηνοθέτης είσαι στην ζωή σου, να το ξέρεις.