Ας μην σκεφτούμε τα λεφτά των γονιών μας στα φροντιστήρια, τις ατελείωτες ώρες διαβάσματος και το τόσο ευέλικτο πρόγραμμα σχολείο - σπίτι - διάβασμα - φροντιστήριο - σπίτι - διάβασμα. Μετά από 12 χρόνια μετά από μέρες γέλιου, στεναχώριας, υπερηφάνειας και μετριότητας. Μετά από τα παιδικά χρόνια, μετά από τα εφηβικά χρόνια. Μέσα σε 2 βδομάδες, σε 18 ώρες (για κάποιους 21) θα κριθεί το τι θα ακολουθήσουν στην ζωή τους. Θα κριθεί ένας χρόνος στυγνού διαβάσματος. Τόσο άδικο και τόσο γλυκό. Καλή επιτυχία, καλή τύχη και να ξέρετε πως το μυαλό ενός παιδιού και οι ικανότητες του δεν κρίνονται από 3ς ώρες. Μην φοβάστε να ακολουθήσετε τα όνειρα σας, ρισκάρετε. Μια ζωή μπροστά μας μια ζωή πίσω μας, τώρα είναι που επιλέγουμε. Ποιότητα και όχι ποσότητα, συνεχίστε να διαβάζεται ότι μπορείτε η γνώση δεν τελειώνει ποτέ. Οι πανελλήνιες είναι ένα ακόμα φιάσκο του ελληνικού συστήματος που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε με ήθος, θάρρος και θράσος!