παράγωγο της αστική ευγένεια. Η θέση που βρισκόμαστε έχει
αυτόματα ιεραρχηθεί ανάλογα με το περιβάλλον που είμαστε. Δεν έχουμε ίσες ευκαιρίες,
ακόμα κι αν είχαμε δεν θα τις είχαν αξιολογήσει όλοι. Σε κάθε περίσταση το θράσος
για άλλους, θάρρος για κάποιους πίσω από την ευχάριστη διάθεση συνθέτει όλη την
φαρέτρα. Το τόξο ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή. Το ανάστημα του καθενός είναι
αυτό που θα καθορίσει το σημάδι.
Η κατάληψη μιας θέσης με «πόλεμο» στους υπόλοιπους θα είναι
πάντα η πιο συχνή λύση. Σε μια κοινωνία ημιμάθειας, το σοβαρό ύφος μεταφράζεται
σε γνώσεις, αυτοσυγκράτηση, ψυχραιμία. Γιατί το δίκιο και το σωστό πρέπει να το
πεις σωστά για να το κερδίσεις, όχι να το έχεις. Ο αργός και γενικός λόγος
δημιουργεί μια ασφάλεια, μια ηρεμία, δεν απειλεί κανέναν αλλά πείθει όσους δεν
έχουν ιδέα σε τι αναφέρεται. Ο έντονος λόγος έχει συνδεθεί με την απειθαρχία, με
την έλλειψη ψυχραιμίας και με τον θόρυβο. Κατάλοιπα μιας εποχής όπου όλοι είχαν
ασημένια κουτάλια και είχαν βγει χαμογελαστή φωτογραφία έξω από κάποιο μεγάλο ευρωπαϊκό
μουσείο.
Όλα αυτά που θέλουμε να γίνουμε, η εξουσία που θέλουμε να
αποκτήσουμε ή το βόλεμα που μας καθησυχάζει, η ευτυχία που μας περιμένει την
επόμενη μέρα, τον επόμενο μήνα, χρόνο, 5ετία, 10ετία και επιτέλους θάνατος.
Είναι πράγματα που κερδίζεις με την ευγένεια, μπορεί και με πίπες. Επειδή η
προσπάθεια είναι μεν σημαντική αλλά ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Οπότε από νωρίς
βλέπουμε ότι όταν τα ανώτερα στρώματα της ιεραρχίας (γονείς, δάσκαλοι πχ) βάζουν
τιμωρία αν αντιδράσουμε αλλά μας μιλάνε όμορφα και μας δίνουν αυτό που θέλουμε
αν τους κάνουμε τα χατίρια και τους χαμηλώνουμε το κεφάλι δημιουργούμε μια
εικόνα για τις ανθρώπινες σχέσεις
ισχυρού – αδυνάτου.
Οι γονείς τελείως παράδοξα θέλουν τον έλεγχο των
παιδιών τους αλλά ταυτόχρονα να έχουν τα παιδιά τους τον έλεγχο των γύρω
παιδιών. Οπότε ο ανταγωνισμός για την θέση δεν μπορεί να είναι υγιείς εφόσον
δεν έχουν οι υποψήφιοι την δυνατότητα να αντιληφθούν την βιαιότητα γύρω από το
έπαθλο.
Νομίζω κάπου εδώ έρχεται η σοβαροφάνεια. Εάν δείχνεις σαν τους
μεγαλύτερους, είσαι σαν αυτούς ακόμα κι αν έχεις μεγαλώσει.
Η σοβαροφάνεια είναι σαν την γραφειοκρατία. Υπάρχει για να
καθυστερεί τους χαρακτήρες, για να διαμορφώνει τις συνθήκες, να φθείρει την
ένταση.
Ρομαντικά το αντίδοτο θα ήταν το χιούμορ. Ρεαλιστικά η
ωμότητα.
