Μέσα στα μάτια σου είδα
πως καίγονται οι αναμνήσεις
είδα πως το φως της μέρας σβήνει μπρος στη μελαγχολία σου
στη διαδρομή που δεν ήταν δική μας τα αστέρια ακόμα λάμπουν
χωρίς οδηγό στο αιώνιο μονοπάτι της αναζήτησης του εαυτού
είδα πως το φως της μέρας σβήνει μπρος στη μελαγχολία σου
στη διαδρομή που δεν ήταν δική μας τα αστέρια ακόμα λάμπουν
χωρίς οδηγό στο αιώνιο μονοπάτι της αναζήτησης του εαυτού
Δεν θυμάμαι την αίσθηση
της μορφής σου
όταν τα σύννεφα σκεπάζουν την ψυχή σου
την ανάσα σου να δυσκολεύεται να βγει
ενώ διακόπτει της ζωής μου την συνέχεια
όταν τα σύννεφα σκεπάζουν την ψυχή σου
την ανάσα σου να δυσκολεύεται να βγει
ενώ διακόπτει της ζωής μου την συνέχεια
Μόλις μεθύσουμε από την
μυρωδιά της βροχής
πριν στεγνώσει ο δρόμος από την έκρηξη μας
ενώ δεν έχουμε ακόμα ζήσει στο έπακρο τη στιγμή
και κύματα ενθουσιασμού γεμίσουν το μυαλό μου
πριν στεγνώσει ο δρόμος από την έκρηξη μας
ενώ δεν έχουμε ακόμα ζήσει στο έπακρο τη στιγμή
και κύματα ενθουσιασμού γεμίσουν το μυαλό μου
Θα ερχόμουν μαζί σου στα
πέρατα του νου
ακόμα και αν χανόταν η λογική και σκούριαζε η σκέψη.
ακόμα και αν χανόταν η λογική και σκούριαζε η σκέψη.
Ακούω τις χορδές της
κιθάρας σου στα στενά της γειτονίας
βλέπω στο δρόμο χρώματα από τα μάτια σου
μυρίζω το άρωμα του δέρματος σου στον αέρα
μιλάω μόνη μου στις σειρήνες με τα δεσμά στο κατάρτι λυτά
βλέπω στο δρόμο χρώματα από τα μάτια σου
μυρίζω το άρωμα του δέρματος σου στον αέρα
μιλάω μόνη μου στις σειρήνες με τα δεσμά στο κατάρτι λυτά
Θα ερχόμουν μαζί σου
στο χείλος της καταστροφής
ακόμα κι αν ζούσα στην καλύτερη εποχή του κόσμου.
ακόμα κι αν ζούσα στην καλύτερη εποχή του κόσμου.