Εξωτερίκευση ενέργειας

Όταν κοιτάω ψηλά νομίζω πως γυρνά πίσω ο χρόνος
και μια θάλασσα δημιουργείται από τα προηγούμενα δάκρυα.
Υπάρχουν σε κάθε πόλη μέρη όπου καίει συνεχώς μια φωτιά
και καταστρέφει την χαρά στις αναμνήσεις.

Είναι ψυχές που καίγονται ακόμα από τις φωτιές
και κάθε ξημέρωμα ανοίγουν της σκηνής τους τις κουρτίνες.
Λάμπουν τόσο πολύ εσωτερικά που έχουν κάψει το περιτύλιγμα τους
και τριγυρνούν γυμνοί σε ένα θέατρο χωρίς κερκίδες.

Κάθε φορά που τα χρώματα στον ουρανό είναι θολά
και όλοι νομίζουν πως χάθηκε το τοπίο, εκείνοι κοιτούν ψηλά.
Μπορούν να καθαρίσουν την δυσοσμία του κόσμου όμως
είναι στραμμένοι και ζαλισμένοι στις αναπάντητες αιτίες.