Μπορούσες και καλύτερα

Σήμερα κάποια παιδιά πέρασαν στη σχολή που ήθελαν, κάποια άλλα σε μια σχολή που δεν ήθελαν και κάποια άλλα παιδιά δεν πέρασαν πουθενά. Το σύστημα των πανελλαδικών έχει αυτές τις τρεις επιλογές. Χωρίς να υπάρχει κάποια επιλογή, τα παιδιά θα τοποθετηθούν σε μια από τις τρεις αυτές κατηγορίες. Δεν μετράει πουθενά ο μαθητής ως άνθρωπος αλλά ως αριθμός. Αξιολογείται και κατηγοριοποιείται όχι μόνο από το αν έγραψε καλά αλλά από το πια κατηγορία θα είναι αυτή που έχει μια τυχερή θέση για αυτόν. Η καλή βαθμολογία είναι υποκειμενική. Κάπου εδώ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η ανθρώπινη όψη των πανελλαδικών και να εξαρτάται από την ίδια την σχολή αν ένας μαθητής μπορεί και θέλει να αντεπεξέλθει στο πρόγραμμα σπουδών της ώστε να αποφασίσει χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα μαθήματα που δεν έχουν σχέση με αυτό που θα ακολουθήσει ο μαθητής. Αλλά οι πανελλαδικές δεν έχουν ανθρώπινη όψη. Δεν μετράει ο παράγοντας άνθρωπος.

Σε κάποιες δικές μου προσωπικές εμπειρίες, ήρθα αντιμέτωπη με τις συμβουλευτικές – καλοπροαίρετες απόψεις τύπου: και τι υπάρχει για να κάνεις εσύ με το πτυχίο αυτό; εχει λεφτά το αντικείμενο σου ή μόνο στο δημόσιο με μέσω μπορείς να μπεις αλλά εσύ έχεις μέσο δεν σε φοβάμαι θα σε βολέψει η μαμά, δεν ήταν το μυαλό σου για αυτή τη σχολή έπρεπε να περάσεις σε κάποια καλύτερη ή να βγεις στο εξωτερικό, αυτά που μαθαίνεται εσείς εκεί θα τα χρησιμοποιήσετε ποτέ; Κτλ. Δεν ξέρω αν πιστεύουν όντως πως θα ήμουν καλός δικηγόρος διότι κάνω ορθογραφικά λάθη, ούτε αν θα ήμουν ο καλύτερος γιατρός γιατί σιχαίνομαι τα αίματα και τους ανθρώπους. Αυτό που με εντυπωσιάζει όμως και δεν βαριέμαι ποτέ να μαθαίνω πράγματα για αυτό και ιδίως για την προστασία του είναι το περιβάλλον.

Σίγουρα δεν έγραψα καλά στις πανελλαδικές, δεν πέρασαν στην πρώτη μου επιλογή, αλλά πάντα ήξερα σε τι αντικείμενο ταιριάζω και δεν πέρασαν πέντε χρόνια από την ζωή μου πιστεύοντας πως άξιζα περισσότερα, αν κάποια στιγμή μου συμβεί αυτό μπορώ να απαιτήσω μόνη μου αυτά που θεωρώ πως δικαιούμαι και αξίζω, δεν χρειάζομαι βοήθεια από ανθρώπους που για να αισθανθούν ανώτεροι, προσπαθούν να βρουν ψεγάδια και να μειώσουν την ευτυχία των γύρω τους. Εάν κάποιοι πιστεύουν ότι άξιζα περισσότερα θα μπορούσαν να ήταν δίπλα μου και να μου τα δίνουν, η κριτική τους δεν αρκεί για να πιστέψω πως με νοιάζονται.

Σε όλους αυτούς λοιπόν που θεωρούν πως εγώ ή οποιοσδήποτε άξιζε περισσότερα ή κάτι διαφορετικό από αυτό που έχει, θα πρότεινα να ρωτάνε πρώτα αν είμαι ευτυχισμένη με την επιλογή μου αυτή. Θα σας απαντούσα πως είμαι ικανοποιημένη με κάθε μου επιλογή και θα στηρίζω τις αποφάσεις μου μέχρι τέλους γιατί αυτές με έφτασαν σήμερα να είμαι νοητικά στο επίπεδο που χρειάζεται για να μην επηρεάζομαι από πικρόχολα σχόλια και δήθεν συμβουλές που προσπαθούν να κλονίσουν την αυτοπεποίθηση μου και να με κάνουν να αμφιβάλω για την ίδια μου την ύπαρξη. Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουν οι γύρω μας μέχρι που φτάνει η αντίληψη μας απέναντι στις συμπεριφορές και στα λεγόμενα τους, η ανοχή μας έχει κάποια όρια τα οποία όταν ξεπεραστούν δεν είμαστε υποχρεωμένοι από ευγένεια να τους ακούμε, θα πούμε κάποια στιγμή ότι σας γράφουμε στα αρχίδια μας και αν θέλετε να τα πάμε καλά να αλλάξουν θέμα. 

Απλά καθημερινά πράγματα.

27 Μαίου 1963 Θεσσαλονίκη

Εν όψη της ημέρας, θα ήθελα να εκφράσω την άποψη μου σχετικά με την διαστρέβλωση των πληροφοριών, την προπαγάνδα των social media, την δύναμη της τακτικής του Τρίτου Κύματος και την έλλειψη γνώσεων, κρίσεως, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς της κοινωνίας μας.

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Η ευθύνη του εγκλήματος είναι στα χέρια της τότε κυβέρνησης που γνώριζε την δύναμη και την θέληση του παρακράτους και άφησε τα γεγονότα να εκτυλιχτούν μόνα τους.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται καθημερινά, σε απλές συζητήσεις όσο και σε πολιτικά τραπέζια. Όταν οι πληροφορίες που δεχόμαστε καθημερινά προέρχονται από ανώνυμες πηγές, με σχόλια που βασίζονται στη πατριαρχική και εθνική μας συνείδηση, δημιουργούν εντυπώσεις πέραν του πραγματικού για γεγονότα κάποιες φορές δεν έχουν συμβεί ποτέ. Όταν οι πληροφορίες αυτές έχουν εμπνευσμένες φράσεις που συνδέονται με την δική μας μισαλλόδοξη ζωή δεν τα περνάμε από φίλτρο κριτικής, διότι είτε μας βολεύει να εκφράζει κάποιος άλλος τα φρονήματα μας, είτε δεν έχουμε οι ίδιοι τις γνώσεις να θεμελιώσουμε μία άποψη.

Τα social media έχουν την δύναμη να προάγουν και να αναπαράγουν μαζικά τέτοιου είδους συνθήματα και ιδέες. Η ανάγκη να ανήκουμε σε μία μερίδα ανθρώπων που μάχεται για τα ιδανικά του μέσω διεστραμμένων ανθρώπων που εκπροσωπούν ανάξια κάποια από αυτά είναι μέρος της καθημερινής μας ρουτίνας. Άνθρωποι όλων των ηλικιών και βαθμίδων εκπαίδευσης καθώς και νοητικής αντίληψης ασπάζονται και υποστηρίζουν ιδεολογικές οργανώσεις, θέτοντας εθελοντικά τον εαυτό τους στη πρώτη γραμμή πυρός ενός κούφιου συστήματος.

Τέλος, η ένωση αυτή των ανθρώπων με κοινές ιδεολογικές απόψεις, βασισμένες σε ψευδείς και φθαρμένες πληροφορίες, που πηγάζουν από σκουριασμένα ιδανικά, γίνονται το Τρίτο Κύμα. Εναντιώνονται στις υπόλοιπες απόψεις και τις κατηγορούν ως αντιφρονούντες. Το ίδιο συμβαίνει και στις υπόλοιπες απόψεις, οχυρώνουν τα πλαίσια τους, εξοπλίζουν με πάθος τους συμμάχους τους και δίνονται σε μια μάχη δίχως τέλος, προβάλλοντας τα πολιτικά και κοινωνικά τους ιδεώδη σαν λάφυρα από λεηλασία μιας άλλη εποχής.

Σαν σήμερα κάποιοι δολοφόνησαν τον Λαμπράκη.

Σαν σήμερα κάποιο πλήθος έκρυψε τους δολοφόνους.

Σαν σήμερα κάποια μερίδα ανθρώπων τον προπηλάκιζαν και του πετούσαν πέτρες.

Μα εν έτη 2018 κάποιο αγανακτισμένο πλήθος τα έβαλε με έναν 75χρονο.

Το πρόσωπο του πλήθους είμαστε όλοι εμείς.

Που έχουμε παρωπίδες στα μάτια μας και δικαιολογούμαι με διάφορους τρόπους πράξεις που γεννούν βία.

Μπορεί το 1963 να έφταιγαν κάποιοι άλλοι, όμως σήμερα φταίμε εμείς. Όλοι εμείς.