Όταν περπατήσαμε τους δρόμους την νύχτα

Δεν ήταν η ηλικία που έφερε την εμπειρία ώστε να φτάσει στο σημείο να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις σήμερα. Δεν χρειάστηκε να ζήσει τρελά όνειρα και να εκπληρώσει μεγάλους στόχους για να πετύχει κάτι στην ζωή. Ήταν εκεί σε στιγμές που το μυαλό θολώνει, γεμίζει κενά και ταρακουνάει τον χαρακτήρα. Ήταν τότε που δεν υπήρχε διάδρομος να τρέξει για να σωθεί, δεν υπήρχε κανένα φως ώστε να ζεστάνει την ελπίδα. Όταν ήταν όλα σε αταξία και έπρεπε να βγάλει το αυριανό πρόγραμμα με ψυχραιμία. Είναι που παλεύει για ένα ανύπαρκτο μέλλον που κανείς δεν θα το εκτιμήσει όταν έρθει. Πώς βρίσκει άραγε δύναμη να ισορροπεί ανάμεσα σε έναν κόσμο με λογικές σκέψεις.

Μπορεί να περιμένει όσο χρειαστεί ενώ ξέρει ότι τίποτα δεν θα έρθει. Ίσως να τα παρατούσε αν ήταν κάπου αλλού. Μάλλον νιώθει πως καμία προσπάθεια δεν θα καταφέρει να αλλάξει το παρελθόν και το παρόν. Το ξέρει πως έχει δίκαιο που κλαίει όποτε χρειάζεται να σκεφτεί, δεν μπορεί να πει λέξη για τον εαυτό της χωρίς να μαυρίσουν τα μάτια της. Μέσα από την περίεργη σιωπή βγαίνουν συναισθήματα που δεν ήξερε πως υπάρχουν, ενώ όταν μιλάει χάνονται τα βάρη στις ασήμαντες λέξεις. Δεν έχει δει πράγματα για τα οποία μιλάει σαν να ήταν κομμάτι της, τα περιγράφει, τα αναλύει ενώ δεν ήταν ποτέ εκεί. Το πως μαγεύει με το μυαλό της τις εικόνες που κάποιοι τις έζησαν είναι μοναδικό. Δεν χρειάστηκε να περπατήσει σε κόκκινο χαλί, δεν έφαγε με χρυσά κουτάλια ούτε ταξίδεψε σε μέρη εξωτικά.

Άκουγε πάντα τις ιστορίες των αγαπημένων και ζούσε μαζί τους τις δικές τους εμπειρίες. Κι έτσι κράτησε την δύναμη που χρειάστηκε. Πριν φύγουν οι άνθρωποι φρόντισαν να μάθουν τους δρόμους που περπάτησαν,  όπου και αν έφτασαν στους νεότερους. Να μην στραβοπατήσουν, να μην χάσουν τα αξιοθέατα, να μην μπερδέψουν τα μονοπάτια. Να είναι ευτυχισμένοι με το τίποτα. Αλλά να περιμένουν πάντα τα πολλά. Πριν φύγουν έμαθαν στους υπόλοιπους πως όποιος και αν ήταν, ότι κι αν έκανε πάντα θα υπάρχει μια σπίθα φωτός επάνω τους που κάποιοι θα κρατήσουν για πάντα. Είναι μια σύμβαση αγάπης εκτός ορίων που δημιουργείται μέσα από ασυνήθιστες καταστάσεις, αποτελούμενες από πολύ γέλιο και περισσότερο δάκρυ. Είναι ο λόγος που σηκώνεσαι κάθε φορά που χάνεις τα πάντα. Όσα κι αν χάθηκαν έμειναν οι χαρακτήρες και οι στιγμές, στο φως και στο σκοτάδι μπορεί να βρει τον δρόμο σε όλες τις χώρες και να γυρίσει πίσω στον τελευταίο σταθμό που ήταν κάποτε η αρχή.

-       Μέσα μας υπάρχει μια φωτιά που δεν την έχω δει σε κανέναν. Μέσα μας τραγουδάει μια φωνή που δεν την έχω ακούσει πουθενά. Μέσα μας γίνονται πόλεμοι και εμείς χαμογελάμε. Μέσα μας ζούνε οι άνθρωποι όπου κι αν βρίσκονται. 

Έχει μεγάλη ψυχή η οικογένεια αυτή, όταν καούμε θα είμαστε όλοι μαζί και θα βάλουμε φωτιά όλη την πόλη.

Με τους στόχους στους ώμους

Κάθε φορά που ο ήλιος καίει το πρόσωπο σου το πρωί σε ξυπνάει από την πραγματικότητα.

Δεν είναι η απόσταση αυτό που σε φοβίζει, είναι το ότι μπορεί να καείς στην προσπάθεια. Αν δεν έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και στις δυνατότητες σου νομίζεις πως σαν τον Ίκαρο θα πέσεις στην θάλασσα. Όμως δεν είναι ούτε ο εαυτό σου που σε εμποδίζει να ονειρευτείς, είναι οι άνθρωποι.

Είναι τα μίζερα εκείνα πλάσματα που σε περιβάλουν και τους μιλάς, τους συμβουλεύεις, τους γεμίζεις αισιοδοξία, τους εκμυστηρεύεσαι μυστικά και το χειρότερο τους γνωρίζεις τον εαυτό σου. Είναι ο κρυφός ανταγωνισμός της πιο απλής δοκιμασίας. Είναι η μικροπρεπείς κινήσεις που αντί να μειώνουν τους ανθρώπους αυτούς αυτοί ανεβαίνουν στα μάτια των πολλών. Και είσαι στους πολλούς ή στους λίγους; Αντιλαμβάνεσαι την ειρωνεία όλης της ύπαρξης τους; 

Έπρεπε να είχες προ πολλού καταλάβει όπως οι αδυναμίες καθώς και οι ανασφάλειες κρύβονται μόνο πίσω από γελοίο ύφος και όμορφο ντύσιμο. Δεν θέλεις να δείχνεις το βάθος της ψυχής σου σε ανθρώπους από άμμο. Μόνο να τους παρατηρείς πως αλλάζουν χαρακτήρα, πως ξεφτιλίζουν τα δικά σου ιερά με τις κουβέντες και τις εμφανίσεις τους, πως χρησιμοποιούν σκέψεις άλλων για να εκφράσουν την ανύπαρκτη σημαντικότητα τους. Μην προβάλεις την ζωή σου, μην τους δείχνεις τα συναισθήματα σου γιατί είναι αυτά για τα οποία θα σε προδόσουν, θα σε μισήσουν και θα θελήσουν να σε βάλουν στον δικό τους βρώμικο κόσμο. Να μην τους ακούς αλλά να συζητάς μαζί τους, θα γνωρίσεις την αθλιότητα του κόσμου και θα συμφωνήσεις σε πράγματα αηδιαστικά για τον χαρακτήρα σου αλλά είναι αυτή η κοινωνία που πρέπει να κερδίσεις. 

Μην σκέφτεσαι πολύ πριν μιλήσεις, θέλουν αυθάδεια, θέλουν θράσος και θάρρος για να σε φοβηθούν, να σε λογαριάσουν για ανώτερο τους πρέπει να τους συμπεριφερθείς όπως τους αρμόζει, σαν κατώτερους. 

Γιατί δεν ορμάς στους φόβους σου; Άραγε αυτοί δεν είναι που σε περιορίζουν; Αυτοί δεν είναι οι φρουροί στην φυλακή σου;

Ας είναι άνθρωποι, ας είναι πράγματα, ας είναι καταστάσεις. Όταν είσαι φτιαγμένος από φωτιά τα σίδερα μόνο με επιμονή θα τα κερδίσεις. Όλες τις χάρτινες μάσκες όμως θα τις καις χωρίς ενοχές, είναι στην φύση σου άλλωστε. Μπορεί το δίκαιο και το άδικο να μάχονται μέσα σου μέχρι θανάτου, εσύ θα είσαι σταθερός δεν θα γέρνεις προς αυτόν που κερδίζει γιατί πάντα θα χάνεις όταν διαλέγεις στρατόπεδο. Είναι δικές σου οι μάχες, να τις κάνεις δικές σου, να παίρνεις προσωπικά τις προσβολές, ας πούνε τα χειρότερα χωρίς εσένα, με εσένα όμως θα είναι γελασμένοι. Προσπάθησε, δεν υπάρχει καλύτερο από εσένα όταν έχεις τις γνώσεις που χρειάζεσαι, ας είναι έξυπνοι, ας είναι όμορφοι εσύ θα έχεις τον ασυγκράτητο χαρακτήρα, την ψυχρή κριτική και την ευαίσθητη λογική. Είναι οι εκρήξεις που τους τρομοκρατούν, κρατάνε το δηλητήριο τους μακριά σου. Να τα θυμάσαι τα λόγια αυτά. Οι σπουδαίοι άνθρωποι έζησαν σε χρυσές εποχές. Μέσα στον βούρκο που βλέπεις δεν υπάρχει κανείς καθαρός, δεν σου ζητώ να γίνεις η εξαίρεση, αλλά ξέρουμε και οι δύο πως μπορείς να φύγεις ενώ όλοι θα νομίζουν πως είσαι ακόμα εκεί. Όχι δεν είσαι μικροπρεπείς, είναι το ένστικτο του δυνατού και έχει μεγάλη διαφορά από την ξινή γεύση της ημέρας.

Είναι ο κόσμος που φτιάχνεις, οι νόμοι που τηρείς, οι θεοί που πιστεύεις.

Πιστός στον εαυτό σου. Στις δικές σου πρωτότυπες σκέψεις. Στις δικές σου σωστές πράξεις. Στις δικές σου λάθος πράξεις. Στα λόγια που ξέχασες. Στα λόγια που είπες. Στις ευκαιρίες που χάνεις. Στις ευκαιρίες που έρχονται. Κανένας. Κανένας δεν θα σου πει όχι εκτός από τον ίδιο σου τον εαυτό. Κανένας δεν είναι άξιος να κρίνει την μέχρι τώρα πορεία σου όπως δεν είναι άξιος να περιορίσει τα όνειρα σου. Δήλωσε μόνο στον εαυτό σου τι θέλεις να κάνεις. Όταν το κάνεις όμως αυτό που σχεδιάζεις να πάρεις μαζί σου όσους σε εμπιστεύονται, όσους πίστεψαν σε εσένα. Θα είναι λίγοι αλλά τους αξίζει μια θέση στο όνειρο γιατί στο τέλος θα φανεί η ανθρωπιά σου, μέχρι τότε θα τους θερίζεις όσους σε μειώνουν με λόγια και με πράξεις. Μην τους αποκαλύψεις τα όνειρα σου νωρίτερα, παρά μόνο όταν τα πραγματοποιήσεις. Και πάτα όπου βρεις για να ξεφύγεις. Δραπέτευσε από την καθημερινότητα τους, μην σε νοιάζει θα ζήσουν χωρίς εσένα, εσύ όμως για να ζήσεις πρέπει να φύγεις από τα τοξικά. 

Στον εαυτό μου που εμπιστεύομαι. 

Στα όνειρα μου που πιστεύω. 

Στον θεό που υπάρχει μέσα μου.