Το
Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Μια μικρογραφία της κοινωνίας, ένα βασικό θεμέλιο της Δημοκρατίας.
Βραβευμένο, αναγνωρίσιμο, ανταγωνιστικό, Ευρωπαϊκό.
Με
την εκπαίδευση να ξεκινάει από την Αρχαία Ελλάδα, με βάσεις και εμπνεύσεις από τις
χρυσές εποχές, με Ιστορία αιώνων τα Ελληνικά Πανεπιστήμια διανύουν – αν και εν
μέσω κρίσης – περίοδο άνθισης η οποία είχε ξεκινήσει από τον 4ο
αιώνα προ Χριστού. Λαμπρά παραδείγματα της ικανότητας του ελληνικού λαού να
αναπτύσσεται και να κυριαρχεί με επιτεύγματα και γνώσεις. Χωρίς να έχει μέχρι
στιγμής επηρεαστεί από «εξωπανεπιστημιακούς» παράγοντες συνεχίζουν την ανοδική
πορεία στην πρωτοπορία και την εξέλιξη στον τομέα της παιδείας.
Το
Πανεπιστήμιο οφείλουμε σαν ευυπόληπτοι φοιτητές να το κρατήσουμε μακριά από
ιδιωτικές επιχειρήσεις. Η νόθευση των ιερών αυτών χώρων με διάφορες συναλλαγές
και χορηγίες εντυπωσιασμού δεν μπορούν παρά μόνο να βλάψουν τις υπάρχοντες
αξίες που εδρεύουν στα αμφιθέατρα. Η έξοδος στην αγορά εργασίας που υπόσχεται η
ιδιωτική επιχείρηση καλά θα ήταν να αναλάβει κάποια άλλη δραστηριότητα γιατί
αυτή είναι ευθύνη των πτυχιούχων και όχι των προπτυχιακών. Ήδη οι ιδιωτικές
επιχειρήσεις έχουν εισβάλει στις πρακτικές ασκήσεις και στα μεταπτυχιακά
αρκετών σχολών με αναμφίβολα αρνητικά αποτέλεσμα καθώς δεν κερδίζει ο φοιτητής
την απαραίτητη αμοιβή είτε χρηματική είτε πνευματική. Η κοινότητα του
Πανεπιστημίου πρέπει να έχει ασυλία απέναντι στους κερδοσκόπους επιχειρηματίες,
διαφορετικά ο κίνδυνος για διαφθορά ανάμεσα σε επιχειρήσεις-καθηγητές-παραταξιακών
είναι μεγάλος όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ και χρόνια στην σχέση κράτος –
ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ένα κειμήλιο των αρχαίων Ελλήνων δεν μπορεί να βρίσκεται
στα χέρια ενός ή πολλών επιχειρηματιών.
Αναγκαιότητα
δεν είναι λοιπόν η χρηματοδότηση από ιδιωτικές επιχειρήσεις αλλά από
δραστηριότητες και εκδηλώσεις σύσσωμου του φοιτητικού δυναμικού ώστε να
καλυφθούν μέσα από πολιτιστικά δρώμενα τα απαιτούμενα υλικά στοιχεία που θα
έδινε η ιδιωτική επιχείρηση . Οι λύσεις σε αυτό το θέμα είναι στα χέρια των
φοιτητών, καμιά επιχείρηση δεν είναι σε θέση να διαχειριστή μια πανεπιστημιακή
μονάδα και να συνάψει πελατειακές σχέσεις μαζί της. Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια
έχουν καταφέρει ιδιαίτερες διακρίσεις και συνεχίζουν την πορεία τους στην
παιδεία επιτυχημένα οπότε οι ιδιώτες δεν έχουν κάτι να προσφέρουν που δεν
μπορούν να το πετύχουν οι φοιτητές.
Εκτός
από την οικονομική ανάσα θα αναγκαστούμε να προσφέρουμε και ανάλογες
εξυπηρετήσεις. Ας είμαστε ρεαλιστές και ας μην σχεδιάζουμε το μέλλον μας πάνω
σε θεμέλια διαφορετικού τομέα της κοινωνίας. Δεν είμαστε εμείς που θα
στηρίξουμε την κεφαλαιοκρατία, είμαστε εμείς που θα γράψουμε μόνοι μας την δική
μας Ιστορία με τον δικό μας κόπο, με το δικό μας μοναδικό πάθος και την δική μας
ιδιότητα των φοιτητών θα χαράξουμε το δρόμο προς το καλύτερο δυνατόν μέλλον του
Δημόσιου Ελληνικού Πανεπιστημίου.